મને તારામાં ડૂબવાના કેટલાં અભરખા ! ને તું જ મને તરતા શીખવાડે ?
તને કેમ હવે કોઇ સમજાવે ?
મારામાં ઘટાટોપ વાદળ ઘેરાય છતા તારામાં ટહૂકે નહિ મોર,
હું ચાંદની શી શીતળ કોઇ વાત લઇ આવું પણ તારો મિજાજ તો બપ્પોર,
હું આમતેમ છલકાતો છાલક થઇ જાઉં, તું છત્રીને સાથે લઇ આવે ?
તને કેમ હવે કોઇ સમજાવે ?
આછકલું અડકે જ્યાં તારી નજર ત્યાં હું થઇ જાતો લીલોછમ આખો,
મારામાં સાત સાત ઊઘડે આકાશ ને તું સહેજે ના ફફડાવે પાંખો ?
હું ગળચટ્ટા ગીત જેમ રસરસતો હોઉ, તને ખાટું ખાટું જ બધું ભાવે ?
તને કેમ હવે કોઇ સમજાવે ?
-વિમલ અગ્રાવત
Like this:
2 bloggers like this post.
Ramesh Patel said,
January 31, 2011 at 11:47 pm
Having a special taste. very nice.
Congratulation for sharing nice poetry.Enjoyed it.
Ramesh Patel(Aakashdeep)
Chandresh Thakore said,
February 4, 2011 at 8:44 am
વિમલઃ સૂરજને ઢાંકતાં વાદળ ક્યારેક તો િવખરાશે જ એની મને ખાતરી હતી. નવી રચનાઓ વાંચી આનંદ થયો. અંગત અને અંતર્ગત વિરોધાભાસ વર્ણવવા તેં વાપરેલા શબ્દો કાબેલિદાદ છે!! મારી વિનંતીની અસર થશે કે નહીં એની ખબર નથી, પણ મેં નંદિતાને આ ગીતનું સ્વરાંકન કરવા આજે જ ખાસ આગ્રહ કર્યો છે. તારી નવી રચનાઓ બહુ રાહ ના જોવડાવે એ ઈચ્છા સહજ છે. … ચંદ્રેશ
dr.firdosh dekhaiya said,
February 5, 2011 at 12:35 am
good one..but not like ‘khaarvan’ or ‘dhodhmar varsad pade’
hasmukh said,
February 5, 2011 at 7:54 pm
Gajjab.
I found myself in it.
“Shkya 6 aa marg par aagal jata ishwar male”
Pancham Shukla said,
March 6, 2011 at 2:33 am
આ ખટમીઠ્ઠા ગીતનો સ્વાદ આસ્વાદ્ય લાગ્યો.
Bipin Agravat said,
March 10, 2011 at 8:07 am
Hi Brother,
Tame aavu ne aavu lakhta raho tevi shubhechha.
Mane tamaru geet khub gamyu.
Thanks.
pramath said,
September 9, 2011 at 12:07 pm
“તને એકમાંથી બહુની તમન્ના, બહુથી મને એક જોવાની ઇચ્છા
તું પ્યાલામાં ખાલી કરે છે સુરાહી, કરું છું હું પ્યાલા સુરાહીમાં ખાલી!”
-’શૂન્ય’ પાલનપુરી (?)